- Uspokój się - powiedziałem łagodnie - Już dobrze
- Właśnie nie - zaczęła szlochać
- Na pewno wszystko wróci do normy - powiedziałem zakładając jej kurtkę
- To nie takie proste - zaszlochała
- Wiem - odparłem obejmując ją ramieniem - Tutaj na pewno poczujesz się lepiej, zobaczysz
Pokiwała w milczeniu głową i zaczęła wycierać łzy. Po chwili się już wyciszyła i uspokoiła. Poszliśmy jeszcze trochę.Zaczęło się już lekko ściemniać. Słońce powoli zachodziło rzucając pomarańczowe promienie na drzewa
- Wracamy już? - zapytałem lekko się uśmiechając
(Leandra?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz