Przez chwilę jedliśmy w milczeniu.
- Chcesz abym pokazała Ci moją mamę? - Spytałam.
- No dobrze. - Powiedział niepewnie.
Wyciągnęłam zdjęcie z portfela.
- Ile ty masz tych zdjęć? - Spytał zdziwiony.
- Mam tam osoby, które są dla mnie ważne.
- Czyli jednak twoja ciocia jest dla ciebie ważna? - Zaśmiał się.
- Nie, ale cenię ją za to co zrobiła. - Właśnie w tym momencie zadzwonił telefon.
- Dziwne. - Spojrzałam na Patrick'a. - Moja ciocia dzwoni.
Niepewnie odebrałam.
- Halo? - Szybko się poprawiłam. - Dzień dobry ciociu.
- Witaj słonko. - Powiedziała miło. - Co u Ciebie?
Spojrzałam zdziwiona na Patrick'a.
- Dobrze. - Powiedziałam niepewnie. - A u ciebie, ciociu?
- Świetnie. Dowiedziałam się, że pojechałaś do jakiegoś ośrodka z końmi. To prawda?
-Tak ciociu. To prawda.
- Szkoda, że nie powiedziałaś mi tego osobiście. Doradziłabym Ci coś. Masz w co się ubierać?
- Tak ciociu. - Zaśmiałam się.
- To dobrze. Ja Ci nie przeszkadzam. Pa pa słoneczko.
Osłupiała patrzyłam się w mój telefon.
- Miałeś racje. Moja ciocia jest miła.
<Patrick?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz